Logbook

Placeholder Sectie 1

Two Tigers In A Boxing Ring & A Pair Of Gloves On Time[s] Square

Ik breng de laatste dagen de tijd die vrijgekomen is door het verbod op fysieke verplaatsingen door op het wereldwijde web. Eerder bij toeval stoot ik op twee tijgers die in een boksring vechten voor hun leven (zie hier) tegen de achtergrond van Times Square op de site van Photo Request From Solidarity. Achter het absurde van dat ene beeld blijkt een boeiende wereld van creatieve woorden en verbeelding te schuilen (“Making these often elaborate descriptions into images, which can then be sent back to the people who conceived of them, completes an artistic collaboration that acknowledges the shared creativity and humanity of individuals on both sides of the prison walls.”, zie hier). Wanneer ik de participatieve en politieke agenda achterwege laat, leest de beschrijving van het opzet als een inspirerend script om te ontsnappen uit de lockdown. Ik vraag me af wat het format zou kunnen bijdragen aan mijn eigen dwalen doorheen Eskimonië op zoek naar de architectuur van het ruimtelijk affect? Ik omarm alvast het idee van de ‘instructie’ (lat. ‘instruere’; onderricht of aanwijzing) en beslis het toe te eigenen als onderwerp en medium voor ontwerponderwijs in deze onwerkelijke tijden.

Since I’m not allowed to make any physical journeys, I spend the equivalent time surfing on the web. Rather by accident, I catch two tigers in a fight for their lives in a boxing ring on Times Square (see here) on the webpage of Photo Request From Solidarity. Behind the absurdity of that one particular image, I discover an imaginative and creative world of words and ideas (“Making these often elaborate descriptions into images, which can then be sent back to the people who conceived of them, completes an artistic collaboration that acknowledges the shared creativity and humanity of individuals on both sides of the prison walls.”, see here). Forgetting about the participatory and political agenda, the description of the set-up of the project reads as a guiding script for an escape from lockdown. I wonder what this format can contribute to my expedition through Eskimonië in search of architecture in the spatial affect. I embrace the idea of the instruction (Lat. instruere; education or direction): I will appropriate it as a subject and a means to design education in these unreal times.

W.G., March 18, 2020

Placeholder Sectie 02

Basisregels / Basic Rules

Lockdown. Gebruiken zijn onbruikbaar geworden, regels zijn ontregeld. Niet alleen bedrijven, maar volledige systemen kijken binnen de kortste keren aan tegen een failliet. Ik ben dan wel kasteelheer in eigen huis (Recent ontdekte ik dat deze metafoor nog niet eens zo ver gezocht is: zie hier) geworden, maar ik voel me eerder onbevoegd nu als het op lesgeven aankomt. Wat vermag onderwijs (In de oorspronkelijke betekenis van het woord: iemand ondersteuning bieden door hem de weg te wijzen) in deze onwerkelijke tijden nog? Hoe wijs ik studenten nu de weg nu ik volledig aangewezen ben op mezelf? Vertrouwend op mijn innerlijke kompas (zie hier, p. 179) schrijf ik voor mezelf en mijn studenten vier instructies uit; open voor interpretatie:

Lockdown. Habits are disrupted, rules have become obsolete. Not only do companies go bankrupt, but complete systems fail in no time. I am now the king of my castle (I recently discovered that this metaphor is not even that far-fetched: see here), but feel rather unqualified as a teacher these days. So what about education in unreal times (education as: to support someone by showing the way)? Who am I in terms of helping students finding their way, now that I can only rely on my own? Following my inner compass (see here, p. 179), I write down, for myself and for my students, four instructions; open to interpretation:

  1. (Allow [yourself] to (be)) [self] instruct(ed) as a creative and mental escape from pedagogical imprisonment. (Since then, “do it has always taken place in public and in private—spheres of life that for many have coalesced in recent months,” says Obrist; see here)
  2. Play Bad Brains’ Sacred Love loudly and imagine the lyrics escaping from jail. (A picture of you came through in the mail. No, you're not far. You've got me hanging on a miracle. Spiritually. See here, min. 3:30.)
  3. Embrace the mis-, re-, pre-, over-, inter-, sub-, infra-, extra-, ultra-, semi-, fine- ... to cross the border (Le possible est un infra mince. La possibilité de plusieurs tubes de couleur de devenir un Seurat est « l’explication » concrète du possible comme infra mince. Le possible impliquantle devenir – le passage de l’un à l’autre a lieu dans l’infra mince. allégorie sur l’« oubli » see here)
  4. (Im)prove yourself by returning directly to jail, do not pass GO, do not collect $200. (It is unnecessary to give further details as to the moves required by the rules concerning the Jail space. Obviously, they may be widely varied within the scope of the invention. See here.)

W.G., March 28, 2020

Placeholder Sectie 03

Welcome to / Welkom op Eskimonië.net

Er is geen uitgestippelde route voor Eskimonië.net, er is geen gids, alleen de basisregels en het roadbook (een boek gebruikt om door onzeker terrein te navigeren) met instructies die ‘en cours de route’ geschreven worden. De instructies zijn een medium (Lat., ‘datgene wat voor iedereen toegankelijk is’) om met steeds wisselende perspectieven rond het concept van het ruimtelijk affect (Shouse, E. (2005) "Feeling, Emotion, Affect." in: M/C Journal 8.6; zie hier) te navigeren zonder de noodzaak van een sluitend beeld.

Eskimonië bestaat al enige tijd als fictief (gecreëerd door de verbeelding) landschap. Het is lang de context geweest voor het dwalen van mijn doen en denken. Momenteel bevindt de plek zich ergens tussen de wereld van de ambities en die van de verwachtingen. Eskimonië.net is een actualisatie binnen Eskimonië die een stuk van het landschap tijdelijk ook voor anderen toegankelijk maakt. Het is een virtueel netwerk (de deelnemende actoren beslissen, op basis van een onderlinge afhankelijkheid ten aanzien van een gemeenschappelijk thema, tot gezamenlijke activiteiten) waar architectuur als een ruimtelijke expressie van het affect (in deze context niet te begrijpen als een objectieve of stabiele materiële realiteit, maar als onstabiele blokken tijdruimte, die zich als structuur laten onderscheiden van de omgeving op basis van waarneembare intensiteitsverschillen die een prepersoonlijke respons kunnen teweegbrengen in het lichaam en daardoor het plaats-bewustzijn activeren) ervaarbaar en bespreekbaar wordt gemaakt door poëtische (samengaan van vorm en betekenis, voorbij het ogenschijnlijke, prozaïsche) nevenschikking (betekenis door nabijheid) van constituanten (fr.: chacun des corps simples qui forment un corps composé) als resultaat zijn intuïtief (ver)dwalen in woorden en beelden die elkaar informeren (Lat. informare; vorm geven aan).

There is neither a route mapped out for Eskimonië.net, nor a guide; there are only basic rules and a road book (a book used to navigate through uncertain terrain) with instructions that will be written 'en cours de route'. The instructions are a medium (Lat., 'what is accessible to everyone') to navigate around the concept of the spatial affect (Shouse, E. (2005) "Feeling, Emotion, Affect." in: M/C Journal 8.6; see here) with ever-changing perspectives, without the need for any conclusive image.

Eskimonië has existed for some time as a fictional (created by the imagination) landscape. It has been a context to project my thinking and acting on to. At the moment, the place is situated somewhere between the world of ambitions and that of expectations. Eskimonië.net partially opens this imagined environment to others. It is conceived as a virtual network (the participating actors decide, on the basis of an interdependency on a common theme, on joint activities) where architecture as a spatial expression of affect (in this context, not to be understood as an objective or stable material reality, but as unstable blocks of time space, which, as a structure, can be distinguished from the environment on the basis of perceptible intensity differences that can trigger a pre-personal response in the body and thereby activate the place-consciousness) is discussed and made experienceable through poetic (fusion of form and meaning, beyond the apparent, prosaic) juxtaposition (meaning through proximity) of constituents (fr.: chacun des corps simples qui forment un corps composé) originating from intuitive explorations in mutually informing (Lat. informare; giving shape to) words and images.

W.G., July 14, 2020

Placeholder Sectie 4

Mister Rabbit - Platform

Marcel Duchamp, die ik afgelopen zomer op zoek naar het verhaal achter Readymade Malheureux beter heb leren kennen (Tomkins C. (2014), Duchamp: A Biography), en Luc Deleu, die een kunstenaarswoning van Le Corbusier tot multiple maakte (zie hier), flitsen door mijn hoofd wanneer Mister Rabbit de telefoon opneemt. ‘Of je de website van Photo Request From Solidarity voor mij kan nabouwen’, vraag ik. Om de stilte die daarop volgt te doorbreken leg ik de derde basisregel (Embrace the mis-, re-, pre-, over-, inter-, sub-, infra-, extra-, ultra-, semi-, fine- ... to cross the border) uit die ik voor mezelf schreef en spreek ik over het intellectuele genot en het luisterplezier die ontstaan door het ontdekken van uitvoeringsverschillen in jazzstandards. Ik staak mijn halve poging ook Heidegger nog te citeren (“The same, by contrast, is the belonging together of what differs, through a gathering by way of the difference. We can only say ‘the same’ if we think difference. It is in the carrying out and settling of differences that the gathering nature of sameness comes to light.”, Heidegger M. (2001). Poetry, Language, Thought. Transl. Albert Hofstadter. New York: Perennical Classics. pp 216) zodra Mister Rabbit me vraagt of het naar mijn mening belangrijk is dat ook het lettertype identiek is. We zijn het er inmiddels dus over eens, concludeer ik, dat wanneer ik het project van Photo Request From Solidarity voor Eskimonië.net wil toe-eigenen, we het meeste recht doen aan het ontwerp van Platform door het zo goed mogelijk na te bouwen. Ik ben opgelucht. Wat in een andere context allicht als een intellectueel gewetensprobleem beschouwd zou worden, is in deze een ultieme vorm van artistieke erkenning: het ontwerp van Platform als webstandard.

Marcel Duchamp, whom I got to know better last summer (Tomkins C. (2014), Duchamp: A Biography) in search of the story behind Readymade Malheureux, and Luc Deleu, who turned an artist's house by Le Corbusier into a multiple (see here), both flash through my mind when Mister Rabbit picks up the phone. “Can you duplicate the website of Photo Request From Solidarity for me?”, I ask him. Breaking up the uncomfortable silence that follows, I quote one of the basic rules (Embrace the mis-, re-, pre-, over-, inter-, sub-, infra-, extra-, ultra-, semi-, fine- ... to cross the border) I wrote for myself. I continue arguing by talking about the intellectual satisfaction and listening pleasure in discovering the differences in jazz performance standards. My attempt to quote Heidegger (“The same, by contrast, is the belonging together of what differs, through a gathering by way of the difference. We can only say ‘the same’ if we think difference. It is in the carrying out and settling of differences that the gathering nature of sameness comes to light.”, Heidegger M. (2001). Poetry, Language, Thought. Transl. Albert Hofstadter. New York: Perennical Classics. pp 216), gets interrupted by Mister Rabbit. “In your opinion, is it important that the font is identical too?” So we agree, I conclude, that if I want to appropriate the project of Photo Request From Solidarity for Eskimonië.net, we do more justice to Platform by coming as close as possible to their design. I feel relieved. What potentially could be condemned as an intellectual problem, can be considered to be an ultimate artistic recognition in this situation: the design of Platform as a web standard.

W.G., August 10, 2020

Placeholder Sectie 5

Design in Unreal Times

Ik moet terugdenken aan een online gesprek dat aan Eskimonië.net voorafging, waar het ging over de poëzie en/of (ir)relevantie van een analoog instructie-formulier voor een virtueel netwerk en een digitaal instructie-formulier voor een analoge publicatie.

  • “Ik wil een analoog (Gr. analogos; beantwoordend) instructie-formulier, met dubbele vouw gestoken in een geadresseerde A6-enveloppe als deel van mijn bijdrage aan de publicatie.”
  • “Onbetaalbaar! En bovendien perfect online oplosbaar, toch? Via die QR-code (QR staat voor ‘Quick Response’) in de publicatie rechtstreeks naar het formulier dat je dan online kan invullen... dat vraagt niet meer dan vijf minuten. Directer en sneller kan toch niet?”
  • “Maar wat betekenen die directheid en snelheid voor dit project? Ik wil juist afstand en stilstand. Het invullen van het instructie-formulier is een ontwerpdaad. Het zoeken van de tijd en de plek om een instructie te formuleren, het loskomen van onbeperkte online toegankelijkheid tot beelden om de eigen verbeelding aan het werk te zetten, het inscannen of opsturen van het instructie-fomulier om het te ontdoen van vrijblijvendheid ... dat is voor mij allemaal deel van het project.”
  • “Maar voor wie de publicatie niet heeft ...”
  • “In Eskimonië.net zal een blanco instructie-formulier beschikbaar zijn, maar het zal niet mogelijk zijn om het online in te vullen. Het zal eerst moeten gedownload of afgeprint worden om erop te kunnen werken. De ingevulde formulieren kunnen op de website opgeladen of per post teruggestuurd worden om opgenomen te worden in Eskimonië.net.”
  • “We zullen het bekijken. Je hoort nog van ons.”

Ik heb niets meer gehoord van wie dan ook betrokken bij Design In Unreal Times (Armstrong R., Breddels L., de Smet A., Gantois G., Ooms T. (2020), Design In Unreal Times). Ook dat is ontwerpen in onwerkelijke tijden.

I think back to an online conversation that preceded Eskimonië.net, in which a vivid discussion took place on the poetry and/or (ir)relevance of an analog instruction form for a virtual network and a digital instruction form for an analog publication.

  • “I want an analog (Gr. analogos; beantwoordend) instruction form, double-folded in an addressed envelope, A6 format, as part of my contribution to the publication.”
  • “Priceless! And an online form will also do it, no? The QR code (QR stands for ‘Quick Response’) in the publication directly leads you to the form... it will take no more than five minutes to complete the form online. Couldn’t be more direct and faster that, could it?
  • “But what do directness and speed mean for this project? Distance and inertia is what I want. To complete the form is an act of design. Finding the time and looking for a place to write down an instruction, disconnecting from unlimited online access to images in order to put the imagination into work, scanning or sending the form to rid it of non-commitment... it’s all part of the project.”
  • “But for those who don’t have a copy of the publication...”
  • “A blank form will be available in Eskimonië.net. People will have to download and print it before they can start working with it. The completed forms can be oploaded on the website or sent back by post in order to get published in Eskimonië.net.”
  • “We’ll check it out. You will be hearing from us soon.”

Until now, I have not heard from anyone involved with Design In Unreal Times (Armstrong R., Breddels L., de Smet A., Gantois G., Ooms T. (2020), Design In Unreal Times). That too is designing in unreal times.

W.G., September 07, 2020

Placeholder Sectie 6

Gezocht / Wanted: Base camp(s) Eskimonië.net

Basiskamp(en) (in de betekenis van een ‘veldverblijf’) voor Eskimonië.net: het zijn geografisch bepaalde plek(ken) met schrijf- en zitgelegenheid voor minstens twee personen; en in elk kamp zal een gelimiteerd aantal blanco instructie-formulieren aanwezig zijn. Er zijn geen andere contactgegevens dan de geografische coördinaten die de ligging van een basiskamp aanduiden. En er is een agenda die de plek tijdelijk bepaalt: spreken, denken en werken omtrent het vermogen tot en van architectuur. Ingevulde formulieren kunnen er achtergelaten worden en zullen vroeg of laat hun weg vinden naar Eskimonië.net.

Pas toen een collega (Godts, M., architect) mij er attent op maakte dat het woord ‘faculteit’ afstamt van het Latijnse ‘facultas’ en dat dat zowel ‘vermogen’ als ‘kans’ betekent, kon ik vrede nemen met de academische context waarin architectuur en ikzelf verzeild waren geraakt. Het ‘vermogen van, en tot architectuur’ en de ‘kans op, en voor architectuur’ is en blijft een uitdagende agenda voor ontwerpers. Maar als we in deze wereld geloofwaardigheid verwachten, mogen we in een architectuurfaculteit niet nalaten in ons doen en laten, onderzoek en onderwijs na te denken over wat architectuur vermag.

De Faculteit Architectuur als een basiskamp voor Eskimonië.net of de basiskampen voor Eskimonië.net als een alternatieve vorm voor een Faculteit Architectuur in deze onwerkelijke tijden en daar voorbij?

Base camp(s) (in the sense of ‘field residence’) for Eskimonië.net: these are geographically defined place(s) with facilities for writing and sitting and the ability to accommodate at least two people, also a limited number of blank instruction forms will be present in each camp. There are no contact details, only a set of geographical coordinates pointing out the location accompanied by a substantive agenda: speaking, thinking and working on the ability to, and of, architecture. Completed forms can be left behind and will sooner or later find their way to Eskimonië.net.

Only when a colleague (Godts, M., architect) drew my attention to the fact that the word 'faculty' derives from the Latin 'facultas' - which stands for both 'ability' and 'opportunity' - I could make peace with the academic context I, and with me architecture, had ended up. The 'ability of, and for, architecture' and the 'chance of, and for, architecture' remains a challenging agenda for designers. But, if we expect credibility in the world, a faculty of architecture cannot omit reflecting in research as well as in education on the faculty of architecture.

The Faculty of Architecture as a base camp for Eskimonië.net or base camps for Eskimonië.net as an alternative form for a faculty of architecture in these unreal times and beyond?

W.G., September 09, 2020

Placeholder Sectie 7

Een verduidelijking / A clarification - I

Ik bedenk mezelf dat ‘(Allow [yourself] to (be)) [self] instruct(ed) as a creative and mental escape from pedagogical imprisonment.’ misschien om een kleine verduidelijking vraagt:

I think ‘(Allow [yourself] to (be)) [self] instruct(ed) as a creative and mental escape from pedagogical imprisonment.’ might just need a little clarification:

  • Allow yourself to be instructed... and
  • Allow yourself to instruct... and
  • Allow yourself to be self-instructed... and
  • Allow yourself to self-instruct... and
  • Allow to be instructed... and
  • Allow to instruct... and
  • Allow to be self-instructed... and
  • Allow to self-instruct... so
  • Instruct !! (as a creative and mental escape from pedagogical imprisonment)

W.G., September 21, 2020